W dniu 24 listopada siódmoklasiści zaprosili uczniów klasy szóstej i ósmej na inscenizację „Dziadów” cz. II Adama Mickiewicza. Przedstawienie zostało przygotowane jako forma przybliżenia im treści lektury oraz tradycji obrzędów ludowych.

Przy przygaszonym świetle, wśród migotliwych cieni, młodzi aktorzy przywołali duchy minionych czasów, a ich głosy niosły się echem jak szept dawnych opowieści. Scena wypełniła się ciepłem świec, a mroczne zakamarki dusz bohaterów odsłoniły się z zadziwiającą dojrzałością. Wzruszenie mieszało się z niepokojem, gdy na scenie pojawiały się kolejne widma proszące o wysłuchanie.

Przedstawienie, choć proste w formie, zachwyciło szczerością i zaangażowaniem. Uczniowie zdołali stworzyć atmosferę tajemnicy, w której słowa Mickiewicza zabrzmiały świeżo i poruszająco. Ich inscenizacja stała się mostem między szkolną codziennością a poetyckim światem obrzędu, pozostawiając w sercach widzów subtelny ślad zadumy nad ludzkimi przewinieniami i karą, którą człowiek za nie ponosi.  W dramacie naszego wieszcza narodowego możemy odnaleźć bowiem słowa mądrości ludowej:  "Bo kto nie był ni razu człowiekiem, Temu człowiek nic nie pomoże.”